استدلال قیاسی و سیاست گذاری خارجی؛ مطالعه موردی: قیاس های تاریخی مورد استفاده قیاسگران خارجی درباره

صدیقه شیخ زاده و یحیی کمالی

پژوهشنامه علوم سیاسی، دوره 13، شماره 4

مسئله هسته xadای به عنوان یکی از مسائل مهم سیاست خارجی ایران توسط پژوهشگران این حوزه و بر اساس رویکردهای نظری مختلفی مورد بررسی قرار گرفته است. استدلال قیاسی یکی از رویکردهای شناختی در تحلیل سیاست خارجی است که در تحلیل سیاست خارجی ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر این است که با استفاده از رویکرد استدلال قیاسی، قیاسهای تاریخی به کار گرفته شده درباره مسئله هستهای ایران بین سالxadهای 2016-2003 را بررسی کرده و تلاش کرده نشان دهد چگونه مقامات دولتی و تحلیلگران خارج از ایران، در مواجهه با رویداد جاری مسئله هستهای ایران از گذر قیاس این رویداد با رویدادهای تاریخی، نبردی قیاسی را شکل دادهاند. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که «قیاس مونیخ»، «قیاس یالتا»، «قیاس نیکسون-چین کمونیست»، «قیاس اتحاد شوروی»، «قیاس ریکیاویک» و «قیاس کره شمالی»، قیاسxadهایی هستند که قیاسگران با بهرهxad گیری از آنها، استدلالهای خود را در مواجهه با موقعیت جاری «مسئله هستهای ایران» مبنی بر موافقت یا مخالفت با مذاکرات هسته ای، بیان و از این طریق کوشیده xadاند به تبیین یا توجیه سیاست های خود و اقناع افکار عمومی بپردازند.

واژه های کلیدی: رهیافت شناختی، استدلال قیاسی، قیاس تاریخی، سیاستگذاری خارجی، مسئله هسته ای ایران.

سیاستگذاری عمومی ...