کی از رشته های دانشگاهی در ایران که خیلی کارکرد بیرونی ندارد علوم سیاسی است. رشته ای که دانشجویان آن به دلیل ماهیت بینارشته ای علوم سیاسی، مجبورند اطلاعات مختلفی از حقوق، جامعه شناسی، فلسفه، تا آمار و جدیدا داده کاوی داشته باشند. با این حال به نظر می رسد در ایران (تاکید می شود در ایران) این رشته صرفا در دانشگاهها تدریس می شود و کارکردی برای جامعه و دولت ندارد. مشکل از کجاست؟ چرا علوم سیاسی در ایران پاسخگوی مسائل و مشکلات مربوطه نیست؟ البته ممکن است استثنائاتی نیز پیدا شود. چنانکه برنامه هسته ای ایران تحت رهبری وزیری که روابط بین الملل خوانده بود به سرانجام رسید. با این حال همین وزارت خارجه نیز اکنون در سیاست های منطقه ای و بین المللی خود با مشکلات عدیده ای روبرو است. آیا علوم سیاسی در ایران پاسخی برای این مشکلات دارد؟ علوم سیاسی چه نسبتی با حوزه سیاست گذاری دارد؟ این سوالی است که اخیرا در نشست اساتید علوم سیاسی که از سوی انجمن علوم سیاسی ایران برگزار شد مطرح گردید. هر یک از اساتید با منطقی متفاوت پاسخی متفاوت برای آن برگزیده اند.
برچسب:
نویسنده: فاطمه حسینیپور